शरीरं सुरूपं तथा वा कलत्रम् यशश्चारु चित्रं धनं मेरु तुल्यम् । मनश्चेन्न लग्नं गुरोरङ्घ्रिपद्मे, ततः किं ततः किं ततः किं ततः किम् ।।१।।
śarīraṃ surūpaṃ tathā vā kalatram yaśaścāru citraṃ dhanaṃ meru tulyam | manaścenna lagnaṃ guroraṅghripadme, tataḥ kiṃ tataḥ kiṃ tataḥ kiṃ tataḥ kim ||1||
कलत्रं धनं पुत्र पौत्रादिसर्वम् गृहे बान्धवाः सर्वमेतद्धि जातम् । मनश्चेन्न लग्नं गुरोरङ्घ्रिपद्मे, ततः किं ततः किं ततः किं ततः किम् ।।२।।
kalatraṃ dhanaṃ putra pautrādisarvam gṛhe bāndhavāḥ sarvametaddhi jātam | manaścenna lagnaṃ guroraṅghripadme, tataḥ kiṃ tataḥ kiṃ tataḥ kiṃ tataḥ kim ||2||
षडङ्गादिवेदो मुखे शास्त्रविद्या, कवित्वादि गद्यं सुपद्यं करोति । मनश्चेन्न लग्नं गुरोरङ्घ्रिपद्मे, ततः किं ततः किं ततः किं ततः किम् ।।३।।
ṣaḍaṅgādivedo mukhe śāstravidyā, kavitvādi gadyaṃ supadyaṃ karoti | manaścenna lagnaṃ guroraṅghripadme, tataḥ kiṃ tataḥ kiṃ tataḥ kiṃ tataḥ kim ||3||
विदेशेषु मान्यः स्वदेशेषु धन्यः, सदाचारवृत्तेषु मत्तो न चान्यः । मनश्चेन्न लग्नं गुरोरङ्घ्रिपद्मे, ततः किं ततः किं ततः किं ततः किम् ।।४।।
videśeṣu mānyaḥ svadeśeṣu dhanyaḥ, sadācāravṛtteṣu matto na cānyaḥ | manaścenna lagnaṃ guroraṅghripadme, tataḥ kiṃ tataḥ kiṃ tataḥ kiṃ tataḥ kim ||4||
क्षमामण्डले भूपभूपालबृन्दैः, सदा सेवितं यस्य पादारविन्दम् । मनश्चेन्न लग्नं गुरोरङ्घ्रिपद्मे, ततः किं ततः किं ततः किं ततः किम् ।।५।।
kṣamāmaṇḍale bhūpabhūpālabṛndaiḥ, sadā sevitaṃ yasya pādāravindam | manaścenna lagnaṃ guroraṅghripadme, tataḥ kiṃ tataḥ kiṃ tataḥ kiṃ tataḥ kim ||5||
यशो मे गतं दिक्षु दानप्रतापात्, जगद्वस्तु सर्वं करे यत्प्रसादात् । मनश्चेन्न लग्नं गुरोरङ्घ्रिपद्मे, ततः किं ततः किं ततः किं ततः किम् ।।६।।
yaśo me gataṃ dikṣu dānapratāpāt, jagadvastu sarvaṃ kare yatprasādāt | manaścenna lagnaṃ guroraṅghripadme, tataḥ kiṃ tataḥ kiṃ tataḥ kiṃ tataḥ kim ||6||
न भोगे न योगे न वा वाजिराजौ, न कन्तामुखे नैव वित्तेषु चित्तम् । मनश्चेन्न लग्नं गुरोरङ्घ्रिपद्मे, ततः किं ततः किं ततः किं ततः किम् ।।७।।
na bhoge na yoge na vā vājirājau, na kantāmukhe naiva vitteṣu cittam | manaścenna lagnaṃ guroraṅghripadme, tataḥ kiṃ tataḥ kiṃ tataḥ kiṃ tataḥ kim ||7||
अरण्ये न वा स्वस्य गेहे न कार्ये, न देहे मनो वर्तते मे त्वनर्ध्ये । मनश्चेन्न लग्नं गुरोरङ्घ्रिपद्मे, ततः किं ततः किं ततः किं ततः किम् ।।८।।
araṇye na vā svasya gehe na kārye, na dehe mano vartate me tvanardhye | manaścenna lagnaṃ guroraṅghripadme, tataḥ kiṃ tataḥ kiṃ tataḥ kiṃ tataḥ kim ||8||
गुरोरष्टकं यः पठेत्पुण्यदेही, यतिर्भूपतिर्ब्रह्मचारी च गेही । लभेद्वाच्छितार्थं पदं ब्रह्मसंज्ञं, गुरोरुक्तवाक्ये मनो यस्य लग्नम् ।।९।।
guroraṣṭakaṃ yaḥ paṭhetpuṇyadehī, yatirbhūpatirbrahmacārī ca gehī | labhedvācchitārthaṃ padaṃ brahmasaṃjñaṃ, guroruktavākye mano yasya lagnam ||9||