अच्युतं केशवं रामनारायणं कृष्णदामोदरं वासुदेवं हरिम् ॥ श्रीधरं माधवं गोपिकावल्लभं जानकीनायकं रामचन्द्रं भजे ॥ १॥
acyutaṃ keśavaṃ rāmanārāyaṇaṃ kṛṣṇadāmodaraṃ vāsudevaṃ harim || śrīdharaṃ mādhavaṃ gopikāvallabhaṃ jānakīnāyakaṃ rāmacandraṃ bhaje || 1||
अच्युतं केशवं सत्यभामाधवं माधवं श्रीधरं राधिकाराधितम् ॥ इन्दिरामन्दिरं चेतसा सुन्दरं देवकीनन्दनं नन्दनं संदधे ॥ २॥
acyutaṃ keśavaṃ satyabhāmādhavaṃ mādhavaṃ śrīdharaṃ rādhikārādhitam || indirāmandiraṃ cetasā sundaraṃ devakīnandanaṃ nandanaṃ saṃdadhe || 2||
विष्णवे जिष्णवे शङ्खिने चक्रिणे रुक्मिनीरागिणे जानकीजानये ॥ वल्लवीवल्लभायाऽर्चितायात्मने कंसविध्वंसिने वंशिने ते नमः ॥ ३॥
viṣṇave jiṣṇave śaṅkhine cakriṇe rukminīrāgiṇe jānakījānaye || vallavīvallabhāyā'rcitāyātmane kaṃsavidhvaṃsine vaṃśine te namaḥ || 3||
कृष्ण गोविन्द हे राम नारायण श्रीपते वासुदेवाजित श्रीनिधे ॥ अच्युतानन्त हे माधवाधोक्षज द्वारकानायक द्रौपदीरक्षक ॥ ४॥
kṛṣṇa govinda he rāma nārāyaṇa śrīpate vāsudevājita śrīnidhe || acyutānanta he mādhavādhokṣaja dvārakānāyaka draupadīrakṣaka || 4||
राक्षसक्षोभितः सीतया शोभितो दण्डकारण्यभूपुण्यताकारणः ॥ लक्ष्मणेनान्वितो वानरैः सेवितोऽ गस्त्यसंपूजितो राघवः पातु माम् ॥ ५॥
rākṣasakṣobhitaḥ sītayā śobhito daṇḍakāraṇyabhūpuṇyatākāraṇaḥ || lakṣmaṇenānvito vānaraiḥ sevito' gastyasaṃpūjito rāghavaḥ pātu mām || 5||
धेनुकारिष्टकोऽनिष्टकृद्द्वेषिणां केशिहा कंसहृद्वंशिकावादकः ॥ पूतनाकोपकः सूरजाखेलनो बालगोपालकः पातु माम् सर्वदा ॥ ६॥
dhenukāriṣṭako'niṣṭakṛddveṣiṇāṃ keśihā kaṃsahṛdvaṃśikāvādakaḥ || pūtanākopakaḥ sūrajākhelano bālagopālakaḥ pātu mām sarvadā || 6||
विद्युदुद्धयोतवानप्रस्फुरद्वाससं प्रावृडम्भोदवत्प्रोल्लसद्विग्रहम् ॥ वन्यया मालया शोभितोरःस्थलं लोहितांघ्रिद्वयं वारिजाक्षं भजे ॥ ७॥
vidyududdhayotavānaprasphuradvāsasaṃ prāvṛḍambhodavatprollasadvigraham || vanyayā mālayā śobhitoraḥsthalaṃ lohitāṃghridvayaṃ vārijākṣaṃ bhaje || 7||
कुञ्चितैः कुन्तलैर्भ्राजमानाननं रत्नमौलिं लसत् कुण्डलं गण्डयोः ॥ हारकेयूरकं कङ्कणप्रोज्ज्वलं किङ्किणीमञ्जुलं श्यामलं तं भजे ॥ ८॥
kuñcitaiḥ kuntalairbhrājamānānanaṃ ratnamauliṃ lasat kuṇḍalaṃ gaṇḍayoḥ || hārakeyūrakaṃ kaṅkaṇaprojjvalaṃ kiṅkiṇīmañjulaṃ śyāmalaṃ taṃ bhaje || 8||
अच्युतस्याष्टकं यः पठेदिष्टदं प्रेमतः प्रत्यहं पूरुषः सस्पृहम् । वृत्ततः सुंदरं कर्तृ विश्वंभरं तस्य वश्यो हरिर्जायते सत्वरम् ॥ ९॥
acyutasyāṣṭakaṃ yaḥ paṭhediṣṭadaṃ premataḥ pratyahaṃ pūruṣaḥ saspṛham | vṛttataḥ suṃdaraṃ kartṛ viśvaṃbharaṃ tasya vaśyo harirjāyate satvaram || 9||
॥ इति श्रीशंकराचार्यविरचितमच्युताष्टकं संपूर्णम् ॥
|| iti śrīśaṃkarācāryaviracitamacyutāṣṭakaṃ saṃpūrṇam ||