अथ कीलकम् ॐ अस्य श्रीकीलकमन्त्रस्य शिव ऋषिः अनुष्टुप छन्दः महासरस्वती देवता श्रीजगदम्बाप्रीत्यर्थं सप्तशतीपाठाङ्गत्वेन विनियोगः । ॐ नमश्चण्डिकायै ॥ मार्कण्डेय उवाच ॐ विशुद्धज्ञानदेहाय त्रिवेदीदिव्यचक्षुषे । श्रेयःप्राप्तिनिमित्ताय नमः सोमार्द्धधारिणे ॥१॥
atha kīlakam oṃ asya śrīkīlakamantrasya śiva ṛṣiḥ anuṣṭupa chandaḥ mahāsarasvatī devatā śrījagadambāprītyarthaṃ saptaśatīpāṭhāṅgatvena viniyogaḥ | oṃ namaścaṇḍikāyai || mārkaṇḍeya uvāca oṃ viśuddhajñānadehāya trivedīdivyacakṣuṣe | śreyaḥprāptinimittāya namaḥ somārddhadhāriṇe ||1||
सर्वमेतद्विजानीयान्मन्त्राणामभिकीलकम् । सोऽपि क्षेममवाप्नोति सततं जाप्यतत्परः ॥२॥
sarvametadvijānīyānmantrāṇāmabhikīlakam | so'pi kṣemamavāpnoti satataṃ jāpyatatparaḥ ||2||
सिद्ध्यन्त्युच्चाटनादीनि वस्तूनि सकलान्यपि । एतेन स्तुवतां देवि स्तोत्रमात्रेण सिद्ध्यति ॥३॥
siddhyantyuccāṭanādīni vastūni sakalānyapi | etena stuvatāṃ devi stotramātreṇa siddhyati ||3||
न मन्त्रो नौषधं तत्र न किच्ञिदपि विद्यते । विना जाप्येन सिद्ध्येत सर्वमुच्चाटनादिकम् ॥४॥
na mantro nauṣadhaṃ tatra na kicñidapi vidyate | vinā jāpyena siddhyeta sarvamuccāṭanādikam ||4||
समग्राण्यपि सिद्ध्यन्ति लोकशङ्कामिमां हरः । कृत्वा निमन्त्रयामास सर्वमेवमिदं शुभम् ॥५॥
samagrāṇyapi siddhyanti lokaśaṅkāmimāṃ haraḥ | kṛtvā nimantrayāmāsa sarvamevamidaṃ śubham ||5||
स्तोत्रं वै चण्डिकायास्तु तच्च गुप्तं चकार सः । समाप्तिर्न च पुण्यस्य तां यथावन्नियन्त्रणाम् ॥६॥
stotraṃ vai caṇḍikāyāstu tacca guptaṃ cakāra saḥ | samāptirna ca puṇyasya tāṃ yathāvanniyantraṇām ||6||
सोऽपि क्षेममवाप्नोति सर्वमेवं न संशयः | कृष्णायां वा चतुर्दश्यामष्टम्यां वा समाहितः ॥७॥
so'pi kṣemamavāpnoti sarvamevaṃ na saṃśayaḥ | kṛṣṇāyāṃ vā caturdaśyāmaṣṭamyāṃ vā samāhitaḥ ||7||
ददाति प्रतिगृह्णाति नान्यथैषा प्रसीदति । इत्थंरुपेण कीलेन महादेवेन कीलितम् ॥८॥
dadāti pratigṛhṇāti nānyathaiṣā prasīdati | itthaṃrupeṇa kīlena mahādevena kīlitam ||8||
यो निष्कीलां विधायैनां नित्यं जपति संस्फुटम् । स सिद्धः स गणः सोऽपि गन्धर्वो जायते नरः ॥९॥
yo niṣkīlāṃ vidhāyaināṃ nityaṃ japati saṃsphuṭam | sa siddhaḥ sa gaṇaḥ so'pi gandharvo jāyate naraḥ ||9||
न चैवाप्यटतस्तस्य भयं क्कापीह जायते । नापमृत्युवशं याति मृतो मोक्षमवाप्नुयात् ॥१०॥
na caivāpyaṭatastasya bhayaṃ kkāpīha jāyate | nāpamṛtyuvaśaṃ yāti mṛto mokṣamavāpnuyāt ||10||
ज्ञात्वा प्रारभ्य कुर्वीत न कुर्वाणो विनश्यति । ततो ज्ञात्वैव सम्पन्नमिदं प्रारभ्यते बुधैः ॥११॥
jñātvā prārabhya kurvīta na kurvāṇo vinaśyati | tato jñātvaiva sampannamidaṃ prārabhyate budhaiḥ ||11||
सौभाग्यादि च यत्किच्चिद् दृश्यते ललनाजने । तत्सर्वं तत्तप्रसादेन तेन जाप्यमिदं शुभम् ॥१२॥
saubhāgyādi ca yatkiccid dṛśyate lalanājane | tatsarvaṃ tattaprasādena tena jāpyamidaṃ śubham ||12||
शनैस्तु जप्यमानेऽस्मिन् स्तोत्रे सम्पत्तिरुच्चकैः । भवत्येव समग्रापि ततः प्रारभ्यमेव तत् ॥१३॥
śanaistu japyamāne'smin stotre sampattiruccakaiḥ | bhavatyeva samagrāpi tataḥ prārabhyameva tat ||13||
ऐश्वर्यं यत्प्रसादेन सौभाग्यारोग्यसम्पदः । शत्रुहानिःपरो मोक्षः स्तूयते सा न किं जनैः ॥१४॥
aiśvaryaṃ yatprasādena saubhāgyārogyasampadaḥ | śatruhāniḥparo mokṣaḥ stūyate sā na kiṃ janaiḥ ||14||
इति देव्याः कीलकस्तोत्रं सम्पूर्णम् ।
iti devyāḥ kīlakastotraṃ sampūrṇam |