मनीषापञ्चकं अन्नमयादन्नमयमथवा चैतन्यमेव चैतन्यात् | यतिवर दूरीकर्तुं वाञ्छसि किं ब्रूहि गच्छ गच्छेति || प्रत्यग्वस्तुनि निस्तरङ्गसहजानन्दावबोधाम्बुधौ विप्रोऽयं श्वपचोऽयमित्यपि महान्कोऽयं विभेदभ्रमः | किं गङ्गाम्बुनि बिम्बितेऽम्बरमणौ चाण्डालवीथीपयः पूरे वाऽन्तरमस्ति काञ्चनघटीमृत्कुम्भयोर्वाऽम्बरे || जाग्रत्स्वप्नसुषुप्तिषु स्फुटतरा या संविदुज्जृम्भते या ब्रह्मादिपिपीलिकान्ततनुषु प्रोता जगत्साक्षिणी | सैवाहं न च दृश्यवस्त्विति दृढप्रज्ञापि यस्यास्ति चे- च्चाण्डालोऽस्तु स तु द्विजोऽस्तु गुरुरित्येषा मनीषा मम ||१||
manīṣāpañcakaṃ annamayādannamayamathavā caitanyameva caitanyāt | yativara dūrīkartuṃ vāñchasi kiṃ brūhi gaccha gaccheti || pratyagvastuni nistaraṅgasahajānandāvabodhāmbudhau vipro'yaṃ śvapaco'yamityapi mahānko'yaṃ vibhedabhramaḥ | kiṃ gaṅgāmbuni bimbite'mbaramaṇau cāṇḍālavīthīpayaḥ pūre vā'ntaramasti kāñcanaghaṭīmṛtkumbhayorvā'mbare || jāgratsvapnasuṣuptiṣu sphuṭatarā yā saṃvidujjṛmbhate yā brahmādipipīlikāntatanuṣu protā jagatsākṣiṇī | saivāhaṃ na ca dṛśyavastviti dṛḍhaprajñāpi yasyāsti ce- ccāṇḍālo'stu sa tu dvijo'stu gururityeṣā manīṣā mama ||1||
ब्रह्मैवाहमिदं जगच्च सकलं चिन्मात्रविस्तारितं सर्वं चैतदविद्यया त्रिगुणयाऽशेषं मया कल्पितम् | इत्थं यस्य दृढा मतिः सुखतरे नित्ये परे निर्मले चाण्डालोऽस्तु स तु द्विजोऽस्तु गुरुरित्येषा मनीषा मम ||२||
brahmaivāhamidaṃ jagacca sakalaṃ cinmātravistāritaṃ sarvaṃ caitadavidyayā triguṇayā'śeṣaṃ mayā kalpitam | itthaṃ yasya dṛḍhā matiḥ sukhatare nitye pare nirmale cāṇḍālo'stu sa tu dvijo'stu gururityeṣā manīṣā mama ||2||
शश्वन्नश्वरमेव विश्वमखिलं निश्चित्य वाचा गुरो- र्नित्यं ब्रह्म निरन्तरं विमृशता निर्व्याजशान्तात्मना | भूतं भाति च दुष्कृतं प्रदहता संविन्मये पावके प्रारब्धाय समर्पितं स्ववपुरित्येषा मनीषा मम ||३||
śaśvannaśvarameva viśvamakhilaṃ niścitya vācā guro- rnityaṃ brahma nirantaraṃ vimṛśatā nirvyājaśāntātmanā | bhūtaṃ bhāti ca duṣkṛtaṃ pradahatā saṃvinmaye pāvake prārabdhāya samarpitaṃ svavapurityeṣā manīṣā mama ||3||
या तिर्यङ्नरदेवताभिरहमित्यन्तः स्फुटा गृह्यते यद्भासा हृदयाक्षदेहविषया भान्ति स्वतोऽचेतनाः | तां भास्यैः पिहितार्कमण्डलनिभां स्फूर्तिं सदा भावय- न्योगी निर्वृतमानसो हि गुरुरित्येषा मनीषा मम ||४||
yā tiryaṅnaradevatābhirahamityantaḥ sphuṭā gṛhyate yadbhāsā hṛdayākṣadehaviṣayā bhānti svato'cetanāḥ | tāṃ bhāsyaiḥ pihitārkamaṇḍalanibhāṃ sphūrtiṃ sadā bhāvaya- nyogī nirvṛtamānaso hi gururityeṣā manīṣā mama ||4||
यत्सौख्याम्बुधिलेशलेशत इमे शक्रादयो निर्वृता यच्चित्ते नितरां प्रशान्तकलने लब्ध्वा मुनिर्निर्वृतः | यस्मिन्नित्यसुखाम्बुधौ गलितधीर्ब्रह्मैव न ब्रह्मविद् यः कश्चित्स सुरेन्द्रवन्दितपदो नूनं मनीषा मम ||५||
yatsaukhyāmbudhileśaleśata ime śakrādayo nirvṛtā yaccitte nitarāṃ praśāntakalane labdhvā munirnirvṛtaḥ | yasminnityasukhāmbudhau galitadhīrbrahmaiva na brahmavid yaḥ kaścitsa surendravanditapado nūnaṃ manīṣā mama ||5||
दासस्तेऽहं देहदृष्ट्याऽस्मि शंभो जातस्तेंऽशो जीवदृष्ट्या त्रिदृष्टे | सर्वस्याऽऽत्मन्नात्मदृष्ट्या त्वमेवे- त्येवं मे धीर्निश्चिता सर्वशास्त्रैः || ||इति श्रीमच्छङ्करभगवतः कृतौ मनीषापञ्चकं संपूर्णम् ||
dāsaste'haṃ dehadṛṣṭyā'smi śaṃbho jātasteṃ'śo jīvadṛṣṭyā tridṛṣṭe | sarvasyā''tmannātmadṛṣṭyā tvameve- tyevaṃ me dhīrniścitā sarvaśāstraiḥ || ||iti śrīmacchaṅkarabhagavataḥ kṛtau manīṣāpañcakaṃ saṃpūrṇam ||